ΟΙ 5 TOP ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΣΤΕΡΕΗΣ ΦΙΛΙΑΣ

“Friendliness is considered to be justice in the fullest sense…” (Αριστοτέλης, Ηθ. Νικομάχεια)Α

“Είναι φίλος/η μου, κολλητός μου, κάνουμε παρέα…”

Λέξη που όλοι χρησιμοποιούμε εύκολα πολλές φορές καθημερινά. Το νόημά της αρκούντως σαφές στους περισσότερους. Σε άλλους πάλι – και σε μένα – καθόλου…

Φίλος μας είναι ο γνωστός μας; ο κολλητός/η μας; Ο επιστήθιος αδερφικός φίλος; Εκείνος με τον οποίο κάνουμε παρέα; Ιδίως η μαθητική/φοιτητική ζωή μας κάνει να ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο, να χτίζουμε κοινωνικές επαφές με διαφόρους ανθρώπους. Το ζητούμενο όμως είναι το ποιοί μπορούν να χαρακτηριστούν πράγματι φίλοι μας!

Πάντως όχι ο καθένας! Αυτό έχω αρχίσει και εγώ να το πιστεύω και γι’ αυτό θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας. Άλλοι αναφέρουν ότι φιλίες πράγματι δεν υπάρχουν, όλα είναι ωφελιμιστικά: Αν κάτι τέτοιο ισχύει, τότε δεν υπάρχει μεγαλύτερη ματαιότητα από αυτή.Άλλοι πάλι αντιλαμβάνονται τον καθένα ως κοντινό τους και επικοινωνούν μαζί του με κάθε τρόπο: Ιδίως τα social medias ευνοούν το απρόσωπο της επικοινωνίας, και το χτίσιμο “φιλιών”. Είναι αυτός ο τρόπος σωστός ή εσφαλμένος; Κανείς δεν μπορεί να το πει με ασφάλεια!

Πού θέλουμε να καταλήξουμε; Η πείρα είναι αυτή που μας υποδεικνύει πώς πρέπει να οικοδομούμε στέρεες φιλίες, φιλίες που θα αντέξουν στο χρόνο, γι’ αυτό και συγκέντρωσα στον κατάλογο που ακολουθεί κάποιες σκέψεις μου σχετικά με το θέμα:

  1. Είναι σημαντικό να απομακρύνουμε τους τοξικούς αλλά και υποκριτές ανθρώπους απ’ τη ζωή μας, το συντομότερο δυνατόν. Ειδάλλως, δεν θα επιτύχουμε παρά να γεμίσουμε οι ίδιοι με περισσότερη τοξικότητα.
  2. Να κρίνουμε τους φίλους μας όχι τόσο στις στιγμές λύπης μας, στις οποίες ο άλλος μπορεί να συμπαρασταθεί εξ οίκτου, αλλά στις στιγμές χαράς, όταν η δική σου επιτυχία αντικρίζεται από το φίλο με χαρά και χαμόγελο!
  3. Να προσπαθούμε να μπαίνουμε συχνά στη θέση του άλλου: Να αισθανόμαστε τις δυσκολίες που περνά, να ψυχογραφούμε τον συνομιλητή μας και να του προτείνουμε λύσεις. Μαθαίνουμε να συγχωρούμε τα λάθη των φίλων μας και όπου είναι δυνατόν – και το τονίζω αυτό – να λύνουμε με διάλογο τα προβλήματα στις σχέσεις μας μαζί τους.
  4. Έμπρακτη βοήθεια πρέπει να προσφέρουμε στους ανθρώπους εκείνους που την χρειάζονται και μας τη ζητούν. Όχι όμως κατ’ εκμετάλλευση της καλοσύνης μας! Και το τονίζω αυτό! Όταν κάποιος σε προσεγγίζει και ζητά μόνο χάρη, χωρίς να ενδιαφέρεται για σένα, πρέπει να είμαστε σε θέση αντικειμενικής διάγνωσης της κατάστασης. Επίσης ο γνωστός κανόνας δούναι-λαβείν που κυβερνά τις ανθρώπινες σχέσεις, βρίσκει τα τρωτά του, καθώς η συναλλακτική αντίληψη της φιλίας είναι υπαρκτή, αλλά εσφαλμένη πολλαπλώς.
  5. Δεν είναι αναγκαίο οι φίλοι μας να ανήκουν στην ίδια σχολή/περιοχή/σχολείο αλλά ούτε και να έχουν το ίδιο μορφωτικό/κοινωνικό κλπ. επίπεδο με μας. Ο ανοιχτός σε όλους άνθρωπος είναι ο ευτυχισμένος άνθρωπος: Και αυτό γιατί και εμείς οι ίδιοι. Και επίσης ο κανόνας “όμοιος αεί ομοίω πελάζει” για μένα είναι επικίνδυνος ή/και ελιτίστικος. Να δίνουμε το είναι μας σε ανθρώπους που αξίζουν να το έχουν, οι  οποίοι δεν είναι άλλοι από εκείνους που νοιάζονται για μας και ενδιαφέρονται να καταστούν μέρος της ζωής μας.

Εύχομαι να μην σας κούρασα με τη σύνοψη αυτή σε λίγες και χρήσιμες γραμμές της εμπειρίας ζωής μου γύρω από τη φιλία!

Αυτό το άρθρο το αφιερώνω σε εκείνους που έχουν χάσει την πίστη τους στη δύναμη της αληθινής φιλίας με την ελπίδα, την αισιοδοξία και την ευχή μου να την ξαναβρούν…!!!img_4224

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s